Paxta voqealari. 3-qism
Салом

Erofentezi: Ilk uchrashuv(ibtido)

Bo'limi: Zo'rlashlar
O'qildi: 155 marta
Muallif: Ghoul

Hikoyada senzura qo'yilmagan. Shu sababdan barcha asabi bo'shlar va ko'ngli noziklar o'qimasin.
(P/S: o'chgani u.n to'ldirilib va tuzatilib yozilgan hikoya)

"Bu voqea kechagidek yodimda. O'shanda 7 yoshda edim. Maktabga endi chiqishim kerak bo'lgan paytlar. Bobom katta cho'pon edilar. Yoz kelishi bilan podani va ko'chlarini olib bir haftalab tog' va uning etaklari tomon ketardilar. O'sha yil yozda men ham ularga ergashdim. Ota-onamning noroziliklariga tixirlik qilaverganimni ko'rgan bobom ularni tinchlantirib meni o'zlari bilan olib ketdilar. Qishloqdan uzoqlashar ekanmiz mening ko'kragimga shamol tegib, podaga ishim bo'lmay chopqillab yon-atrofni kuzatib ketardim. Kun oqqanda tog' bag'riga podani chiqargandik. Kech tusha boshlagancha bobom kapa tikladilar. Kapada birinchi mo'jizali tunni o'tkazgach, ertaga bir olam kuch-g'ayrat bilan yon atrofni sayr qilardim. Lekin adashib qolishdan qo'rqib poda va bobom ko'rinadigan joylargacha borib kelardim. Voqea 4-kun bo'ldi. Podadan ko'z uzmagan bobomning ko'zini shamg'alat qilib qochib qoldim. Tabiatni kuzatarkanman bu yerlar ancha qizdira boshlagani uchun soya axtardim. Uzoqda daraxtlar qorasi ko'rinardi. Bobom tarafga qaradim. O'ylashim bo'yicha u yoq tomonga bobomni yo'qotib qo'ymay borsam bo'lar edi. 15 daqiqa yurib daraxtlar oldiga keldim. Bu yer nafaqat daraxtzor balki kenggina maydoncha ham ekan. Bu tekis maydonchada katta-katta 4-5 ta daraxt va o'rtasini kesib o'tgan irmoq bor edi. Irmoq pastga jar tomonga
oqib ketardi. Shu irmoq bo'lmasa bu tomon jarligini bilmasdim. Chunki jardan baland,qalin yong'oqlar o'sib maydonchaga chiqqan, jar og'zini xuddi qopqonga qo'yilgan shox-shabbadek to'sib turardi. Maydonchadan jar tomonga sal nariroqdan ozgina tushish mumkin. O'sha yer panaroq va u yer ham yana bir kichikroq tekislik edi(bu yerni mufassal ta'riflay olishimga sabab men bu yerga yana qaytdim). Chanqaganim uchun irmoqdan to'yib sipqordim. Charchaganim uchun katta daraxt soyasida dam olaman deb uxlab qolibman.
Ko'zimni ochganimda atrofni vahimali tun egallagan, osmon son-sanoqsiz yulduzlarga to'la, oy ham to'lishib atrofni yoritsa-da ko'nglim yorishmasdi. Yosh emasmanmi yig'lashdan beri bo'lganimda shamol esgandek tuyulib, yong'oq shoxi silkina boshladi. Shoxning tepasida yorug'lik paydo bo'ldi. Ko'zim moshday ochilib yurag'imga g'ulg'ula tushganda bu yorug'lik allaqanday sharpa ekanligini ko'rdim. Dod deb yuboray deganimda qandaydir kuchli bosimni sezdim va tilim aylanmay karaxt bo'lib qoldi. Etim muzlab, yuragim uvisha boshladi. Shoxga minib olgan sharpa asta men tomonga go'yo uchib kelar, yo'q, aslida u o'tirgan shox men tomon o'sib kelardi. Miyam ezilar darajaga yetganda, u menga 3 qarich masofada baqrayib qoldi. U o'zidan ko'krang nur taratar, egnida allaqanday juldur kiyimlar, yuzi cho'zinchoq, tim ko'k sochlari uzun, qoshlari yo'q, burni qirrasimon va uzun, badbashara maxluq edi. Bir qo'lini cho'zganida men qandaydir ongsizlik holatiga o'tib, manqurtga aylanib qoldim va
beixtiyor qo'limni cho'zdim. Zo'r bosim ostida unga qaraganimda men hali sezmagan og'zida allaqanday ayyorona tabassum balq urdi. Qo'limni ushlaganini bilaman, u shamol tezligida meni jarga tortib ketdi. Qo'limda kuchli og'riq tuyib ko'zlarimni yumdim va hushimni yo'qotdim. Ko'zimni ochishim bilanoq miyam yana karaxt ahvolda qoldi. Lekin atrofni idrok qila boshladim. Bola bo'lsam ham ko'rgan manzaram ko'nglimni ozdirib yubordi. Lekin hech narsani his qilmasdim: oyoq-qo'lim shol, ko'zlarim ochildi-yu faqat ular tomonga tikilib qolib qayta yumilmayapti,
1 2
» Teglar: erofentezi (3),
Boshqa hikoyalar
nafsini tiyolmagan ayol
salom xikoyani boshladim bizdan ikki uy narida zebo ismli ayol yashardi erini ismi maxmud 2ta bolasi bor xikoyam xam zebo xaqida zebo 30yosh bolishiga qaramay figurasi 18
Zorlangan qizcha
Men sizlarga bo'gan voqiani aytip beraman xullas yoz kunlarini biri edi Rano o'shanda11 yoshda edi bir kuni uyda kir yuvip o'tirovdi birdan dadari mast xol
Яндекс.Метрика
© EHTIROSLI.RU | 2016-2020