#

Ajabo! shunaqasi ham bölarkan.

Yozda birpastda tong otganday bo’ladi.Davroning uyqusi qochdi. Yoniga qaradi. ayoli yo’q.Sigir sog’ayotgan bo’lsa kerak,deb xayolidan o’tkazdi.Besh yoshli Doston yugurib kirib dadasini ustiga tashlandi.Davron atayin ko’zini ochmasdan o’zini uxlaganga soldi.Dada turing ishga kech qolasiz turing,- deya Davroni silkilay boshladi. Davron ko’zini ochdida Men o’rmondan kelgan ayiqman ,shu bolani yeb qo’yaman,-deya qitiqlay boshladi. ayoli Zaxro kirib kelganini sezmadi xam.
-Qani ayiq polvonlar nonushta tayyor,- dedi Zaxro. Ikki kundan beri tokning simi uzulib yotibdi. Bir ko’rsez birovni to’k urib o’tirmasin ayniqsa bolezni orqasidan poylab charchab ketim deb gap qoshdi onasi -Ishdan kelib ko’raman. Balkim bira to’la Sayfi montyo’rni olib kelaman.Bilasiz xozi oyni oxiri ishim juda ko’p,- dedi Davron.Nonushta shosha- pisha qilib uyga kiyinishga kirdi.Ortidan Zaxro kirdi.
-Zaxro tikishni yeg’ishtir o’zini extiyot qil –deya qorniga ishora qildi. -Bo’pti yaxshi borib keling– dedi xar doimgidek jilmayib. Zaxro uy yumishlariga kirishib ketib birdan xovlini ham yaxshilab tozalab olay bolam tug’ilgandan keyin qilolmayman degan hayolda xamma yoqni yig’ishtirishga tushib ketdi.Shu payt daraxt orqasidagi simni keraksiz deb o’ylab ikkita qo’li bilan maxkam ushlab tortmoqchi bo’libdi. Zaxroni chinqirig’idan uydegilari yugirib chiqdi.Qaynotasi birdaniga tushinib – Kampir yugir qo’shniga kelinni to’k uribdi.Bir pastda xovliga odam yig’ildi.Tez yordanxam yetib keldi. Qanchalik urunishmasin Zaxro o’ziga kelmadi.
-Ota bandalik ekan qo’limizdan kelganini qildik kelinizi joyi jannatdan bo’lsin essiz qornida bolasi xam bor ekan.Davron yetib keldi bolam endi nima qilamiz bolam gulde kelinimdan ayrilib qoldim -yo’q bo’lish mumkinmas Zaxro ko’zini och –deya xotinini silkalayboshladi.jasadni ertasi Kuni chiqaradigan bo’lishdi.Ertasi kuni xamma yeg’ildi.Xotinlarni dodvoyiga xamma yeg’lardi.Ayniqsa Zaxroni onasi kuyib ado bo’ldi.Marxumni suvga olishdan oldin xamma Yaqinlari kirib rozilik berishdi.Ammo Dovron indamay turaverdi roziman deb ayt bolam dedi onasi Dovron yeg’lab yubordi.Oyi u o’lmagan uni to’k urgan xalos uni o’lganiga ishonmiman u tirik yuregim sezib turibdi.Lekin xech kim Davronga gap uqtira olmasdi Davron u tirik o’lmagan deyishdan nariga o’tmasdi.Tobutni olib ketish chog’ida Davron yaqin do’sti gaplashmassa trubani berib qabristonga olib borishini tayinladi. jasadni qabirga qo’yishvotganda turbani og’iz tarafidan tikka qo'ygan xolda xavo kirib turadigan xolda qo’yib ko’masizlar debb turib oldi xech kim uni fikiridan qaytara olmadi oxiri u etgandey qilib ko’mishdi.Bu voqeyadan kimdur uni telbaga chiqardi yana kimdur achindi.uyga kelib Dostonni onasini suratiga tikilib o’tirishidan Davron ezilib ketdi.Ertasi kuni xech kim uyqudan uyg’onmay qabristonga bordi qabir yoniga borib quloq tutib turdi ancha payt o’sha yerda o’tirdi.o’sha oqshom Davroni tushiga Zaxro kirdi nuqul norozi qiyofada.” Men tirikman nega olib ketmayapsiz"derdi.Ikki nc hi kuni xam tong otmasdan yana qabriston toman yo’l oldi o’tirib ortiga qaytdi.kechga tomon yuragi bezovta bo’lib yana bordi qabir ustiga unsiz yeg’ladi.Endi ketishga chog’langandiki qandaydur ovoz qulog’iga chalingandey bo’ldi qabirga yaqinlashib quloq tutdi so'ng yugirib borib qoravulni belkuragini olib kelib qabirni ocha boshladi ortidan qoravul xam keldi.-Bolam unday qilma marxumi bezotta qilasan.deya qo’liga yopishdi ota meni qaytarmeng xozir shu ishni qilmasam bir umr afsuslanib o’taman.Qoravul uni bu yo’ldan qaytarmasin o’zini bilganidan qolmadi birpasda qabirni ochib tashladi qabir ichidegi xolatan qoravul tinmey kalimani qaytara boshladi qabirda kafani ochilgan ayol va chaqaloq yotardi Davron shu zaxoti qo’l telefonidan telefon qilib xammani yordamga chaqirdi birov ishondi birov ishomadi xamma yetib keldi tez yordam mashinasi xam keldi xamma bu xolatdan karaxt edi.Malum bo’lishicha Zaxro kuchli to’lg’oq bilan xushiga keldi.Qayerda ekanligini o’ylashga xam xoli bo’mi bolasini tug’ib xushidan ketibdi. Zaxroni oyisi qizimga bo’lgan mexringizmi Xudo bilibdi iloxim qo'sha qarilar deb azador uyda bir pasda toy’xonaga aylanibdi.Inson mehri xar narsaga qodirligi bu.

#Boshqalar#114
O'xshash hikoyalar
Ehtirosli.ru   Яндекс.Метрика