#

XONAMDA KIM BOR 2- qism

sanobarni qòrqayotgani uning qaltirab turishidan malum edi lekin no iloj qolgandi qancha dod solgani bilan foydasi bòlmayotgandi. sanobar zòrĝa òzidan kuch topgancha.
- senga qanday yordam bera olaman kiyin meni tinch qòyasanmi?
- xa albatda lekin aytib qòyay agar men xaqimda biror kimga aytadigan bòlsang birinchi bòlib onangni kiyin dadangni kòz òngingda jonini olaman. munisa shu gaplarni gapirar ekan sanobar uni qòrqinchi yuziga zòrĝa qarab turar munisaning oĝizidan turli qurt qumursqalalar chiqib gox burni teshigiga gox kòzlari ichiga kirib ketardi.
- roziman xich kimga aytmiman ayt qanaqa yordam kerak senga. munisa yana kòzgu yoniga òtirgancha gap boshladi.
- bundan 2 yil muqaddam meni ògay otam zòrlab òldirib manushu sening òrindiĝing ostiga kòmib tashladi. sen qiladigan ish uni topib òldirishing kerak.
- meeen odam òldirish kerak yòq bu ishni qila olmayman axir. sanobar juda qoraqip ketgandi.
- naGa sen qòrqma bu juda oson manabu soch tolamni uning bòyniga qòyip qòysang bòldi qolgani mening ishim.
- men uni qayerdan topaman? mana u munisa shunday deya kòzguga qòl tekizgandi unda nomalum yani sanobar tanimaydigan erkak kishi gavdalandi.
- ismi jamol xozirda qòshni qishloqda yashaydi shundoq masjitni roparasidagi qizil darvoza. agar bòyin tortsang yaqinlaringni mutxich xolat kutmoqda shuni unutma men ertaga kelaman shu vaqt boshqa joyda tunashni xayolinga keltirma yoqsa òzingdan kòr. munisa shunday dep esta yerga chòka boshladi uni yerdan sanoqsiz qurt qònĝizlar yer qariga tortib ketdi va pol yuzida xech qanday iz qolmadi. shu kun sanobar bir daqiqa xam uxlamqdi. ertalab juda barvaqt turib hovliga chiqib uy yumushlari bilan bant bòldi.
- qizim tinchlikmi juda erta turibsan kòzlaring xam qizargan. xalima opani kòrgan sanobar endi kecha tunda bòlib òtgan voqiyani aytib bermoqchi edi birdan munisani gapi yodiga tushdi.
- yoq uzim shunday uqim kelmadi xovlilarni tozalab qòyay digandim.
- ha unda yaxshi tinch bòlsang yur nonushta qilamiz. sanobar tez tez nonushta qildiyu ota onasiga dugnasini tuĝulgn kunini baxona qilgancha uydan chiqib qòshni maxalaga yòl oldi. caqiqatdan xam masjit ròparasida qizil darvozali uy mavjus ekan.
- qanday bu ishni qilaman men odam òldiramanmi uni bòyniga sochni qanday qòyaman axir. sanobar juda kòp òyladi agar bu ishni qilmasa jondan aziz ota onasidan ajralib qolishi turgan gap edi. u shu òylarda darvoza yoniga kelib qolganini sezmadi toki ichkaridan marvarid opani keling qizim nima xizmat demaguncha. biroz dovdirab qolgan sanobar.
- assalomualaykòm munisalarni uyi shumi? ayol biroz sanobarga tikilgancha.
- xa lekin qizim yoq
- bilaman u yòqolgan men uning òrtoĝiman uzim shuunday xabar olgani kelgandim. davomi bor

#Qo'rqinchli voqealar#35#xonamda#qism
O'xshash hikoyalar
Ehtirosli.ru   Яндекс.Метрика