#

" O'rmon ruxlari " birinchi qism

- Ender sen o'rmon ruxlari borligiga ishonasanmi?
- Kayfing bormi, Xulio?
- Bu nima deganing, bu gapingni qaysi ma'noda tushunay?
- Istagan ma'noyingda tushun, bunga xaqlisan!
- Yaxshi, unda savolimga javob ber!
- Qaysi savol?
- O'rmon ruxlari haqidagisi!
- Bu gaplaringdan huddi meni bilmaydiganga o'xshaysan Xulio, nega aynan shu savolni tinmay takrorlayabsan?
- Seni qanday ekaningni bilaman, ammo javobingni o'z og'zingdan eshitmoqchiman, nazarimda men seni umuman bilmaydigandekman, sening javobing esa sen haqingda hulosalarim qanchalik to'g'ri yoki noto'g'ri ekanini bilishim uchun menga yordam beradi!
- Mayli unda eshit va bilib ol, men o'rmon ruxlari borligiga ishonmayman, chunki ular aslida bu hayotda mavjud emas, bu shunchaki o'ylab topilgan va bolalarning yolg'iz o'zi o'rmonga kirmasligi uchun to'qilgan cho'pchak!
- Bu qarashlaring extimol xatodir Ender?
- Menga qara Xulio, bu gaping nima demoqchisan?
- Hech nima, shunchaki o'zim!
- Nima, sen o'rmon ruxlari borligiga ishonasanmi?
- Ochig'ini aytaman Ender buni hali o'zim ham bilmayman!
- Ya'ni?
- Ya'ni, bazida ishonaman, bazida esa yo'q! Ikki ovchining bu qarashlari garchi bir - birlariga qarshi bo'lsa ham ularning munosabatlariga ta'sir etmasdi. Bir so'z bilan aytganda ular juda qalin emasu har qalay do'stlar xisoblanadi. Enderning tabiatidan cho'rkesar va dangalchi odam ekanini faxmlash mumkin, lekin Xulio haqida tayinli bir gap aytish ham mushkul, chunki u ba'zida hayolfarast ba'zida esa umuman boshqacha bo'lib qoladi, uning tabiatini hech qachon to'ldirib bo'lmaydigan bo'shliqqa o'xshatsa menimcha adolatdan bo'ladi. Xulioning fikri tez - tez o'zgarib turadi, ya'ni u yakuniy qarorga kela olmaydi, Ender esa unday emas, yakuniy qarorga keldimi, tamom uni o'ldirib ham bu fikridan qaytarib bo'lmaydi, bejizga Enderning do'stlari sen eshshakdek qaysarsan deb ta'rif berishmaydi. Bugun yana bu ikki hamrox o'rmonga tashrif buyurar ekanlar qanday maqsadda kelganlarini bilib olish uchun bizga biroz vaqt kerak.
- Ender, o'zi biz bu yerda nega ivirsib yuribmiz?
- Ovozingni o'chirasanmi Xulio, bo'lar bo'lmas gaplar bilan shu qadar jonimga tegib ketdingki, agar yana bir marta og'iz ochsang bardoshim yetmay seni otib qo'yishim mumkin!
- Senga gapirib ham bo'lmaydi!
- Shaharchada senga latifa aytdimmi?
- Menimcha yo'q, tag'in bilmadim, yodimda yo'q!
- Nega yodingdan chiqadi yaxshilab eslab ko'r!
- O'zing ayta qolsang nima bo'ladiya?
- Yaxshi aytaman, faqat boshqa gapirmaslikka vada berasan!
- Soqolim bilan qasam ichaman! (Xulio soqol qo'yib yurishni o'ziga odat qilib olgandi )
- Kiyik ovlamoqchiman deb aytdimku!
- Haya bo'ldi yodimga tushdi! Shunday qilib ular tobora o'rmon ichiga kirib borar ekanlar, Xulioning hayoliga bo'lmag'ur fikrlar kela boshladi. Eski ovchilarning gaplariyu avvalgi afsonalarga yondoshadigan bo'lsak haqiqatdan ham bu o'rmonda o'rmon ruxlari mavjud ekani haqida eshitishimiz mumkin, extimol shuning uchundir bu o'rmonga ham mahalliy aholi vakillari qadam bosmay qo'yishgan. Xulioning hayolidan ayni shu narsalar o'tar ekan to'saddan u o'z hayollaridan o'zi qo'rqib ketdi shekili, bo'lishi mumkin emas deya asta xushini yig'ib oldi, biroq u o'ziga kelganida ancha kech bo'lgan edi, chunki Ender uning atrofida yo'q u qayoqqadir g'oyib bo'lgandi. Xulioning hayoli yana bo'lmag'ur fikrlar iskanjasida qoldi, u nima qilish haqida bosh qotirar, aksiga olib uning to'g'risida ham ikkita so'qmoq turibdi, birinchi so'qmoq o'rmonning janubiga olib borsa, ikkinchisi o'rmonning shimoliy qismiga olib boradi, lekin o'rmonning shimoliy qismiga yuz yillardan buyon hech kim qadam ranjida qilmaydi, sababi esa Xulioga ham ayon emas. Bundan tashqari Xulioning oldida ham ikkita yo'l bor, birinchisi Enderni qidirib topish, ikkinchisi ortiga shaharchaga qaytib ketish. Xulio qanday qarorga keladi, biroz muddat o'ylanib turishdan keyin, Xulio axmoq Ender deganicha o'rmonning shimoliy qismiga olib boruvchi so'qmoq bo'ylab yura boshladi. O'rmon hushmanzara bo'lishiga qaramasdan biroz vahimali ham edi. O'rmondagi qushlar go'yoki bir nimadan havotirlanayotgandek yoki Xulioni qandaydir havfdan ogoh etishga intilayotgandek baland ovozda sayrar, bu holat esa tobora Xulioning sabr kosasini to'ldirib borar edi. Enderning tabiatidan va uning qiziquvchanligidan kelib chiqadigan bo'lsak, u o'rmonning shimoliy qismiga ketgan bo'lishi mumkin, ammo shunchaki bir taxmin holos. Bu vaqtda Ender o'rmonning qaysidir qismida tentirab yurar edi. Nixoyat u o'zi orziqib kutgan narsasining yonidan chiqdi, bu o'sha go'zallikda benazir bo'lgan ohu edi. Uning terisi daraxtlar oralab tushayotgan quyoshning nurida shu qadar jozibali jilovlanar ediki, bu joziba har qanday odamni ham o'ziga maftun etmasdan qo'ymas edi. Ohu Enderni sezmadi chog'i u boshini ko'tarmasdan o'tlashda davom etmoqda, bu orada Ender oxista qadamlar bilan butalar orasiga joylashdida ohuni nishonga

1 2 »

#Daxshatli voqealar#74#ormon#ruxlari#birinchi#qism
O'xshash hikoyalar
Ehtirosli.ru   Яндекс.Метрика