#EHTIROSLI.RU#
Taqdir Qasosi(Siryozni Yigitdan)
Olima dugonasi, Umida bilan eng oldi qatorda, yonma yon o`tirgancha berilib domlaning so`zlarini eshitar edi.
Umida biqiniga sal turtib pichirlab gap boshladi:
- Oli man hayronman, rektir qarindoshing emasmi?
- Yo`q!
- Qarindoshing bo`lmasa! Nega senga yaxshi mumila qiladi?
- Yo`g`aaa nega qarindoshim bo`lsin. Shunchaki o`zlariga yaqin olsalar kerakda!
- Aldama. San pismiq yana qarindosh ekaningni sir tutib yurgan bo`lma, oying ham kelganda huddi qadirdonday iliq gaplashgan edi!
- Kantirak masalasida, yordam berganlar. Aslida o`zimiz tomondan chiqgan inson. Rahmatli dadamni tanir ekanlar. Balki shungadur! -dedi.
- Ha, shundaymi.
- Pichir-pichirlar to`xtatilsin... -domla bir humrayib Umidaga qarab qo`ygach darsni davom ettirdi.
- Umi tishshsh... darsga qaraylik, bo`lmasa domla quvib chiqaradi.

Dars tugab endi eshikdan chiqayotgan edilar. Huddi boyaga suxbatni eshitganday qarshilarida rektir paydo bo`ldi. Yigit-qizlar salom berishdi. Rektir alik olgach:
- Olimaxon haliroq xonamga kiring. -dedi.
- Ho`p. -dedi Olima. Rektir ketgach, Umida yana Olimani biqiniga yengil turtdi.
- San pismiq aytmayabsan, rektir sani amiking yoki tog`ang?!
- Qaniydiya amakim bo`lsa. Lekin juda yaxshi inson! -dedi rektirni orqasidan qarab qolar ekan...

Darslar tugagandan keyin hamma tashqariga shoshildi. Olima esa rektirni xonasi tomonga.

Uch bor eshikni qoqdi.
- Kiring eshik ochiq... ichkaridan rektirdi ovozi keldi.
- Assalomu a`laykum. Olima ochiq chehra bilan ichkariga kirdi.
- Olima kel qizim marhamat o`tir! rektir kursiga ishora qildi. Olima kursiga o`tirar ekan, mamnun jilmayib qo`ydi.
- Ho`sh qizim o`qishlar charchatib qo`ymayabdimi?
- Yo`q yaxshi!
- Onangizni uyaltirib qo`ymaysanmi?
- Yo`g` xudo holasa unday bo`lmaydi.
- Uyaltirmada, ahir onangga vada berganman. Mana bugun kantirakingni, o`z yonimdan to`lab qo`ydim. -dedi rektir.
- Rahmat. -dedi Olima biroz hijolat bo`lib, bir vaqtni o`zida hursandligi ko`zida namayon edi.
- Shuni aytib qo`yay degandim. Endi boraqol. -dedi.
- Yana bir bor rahmat! -dedida o`rnidan turdi.
- Haya, Olimaxon...
- Labbay domla.
- Bir iltimosim bor edi.
- Qanday? Olima asta joyiga o`tirdi.
- Osh damlashni bilasanmi?
- Ha albatta!
- Bugun bir og`aynim bilan do`ppidakkina osh qilib o`tirmoqchi edik. Albatta voqting bo`lmasa mayl, shartmas! -dedi rektir. Ammo ijobiy javob olishiga ishonchi komil edi.
Olima bir sonya o`yga toldi. Ammo rektir ko`z oynagi ostidan qarab turganini ko`rgach asta jilmaydi.
- Bajonidil damlab beraman, qachonga qayerda?
- Shu bugun vaqting bo`ladimi?
- Albatta!
- Bo`lmasa tashqarida kutib turgin, man hozir chiqaman!

Olima tashqariga chiqganda dugonasi Umida kutib turardi.
- Umi kutib turibsanmi?
- Ha.
- Ketavermabsanda, man Sobit aka bilan ketaman. -dedi. Ammo dugonasi no to`g`ri hayolga borishidan hadiksib gapni o`ngladi. - Bugun tog`amlarnikiga boraman.
- Tog`ang?!
- Dugonajon endi berkitib nima qildim. Sobit aka oyimning o`gay akasi bo`ladilar-u.
- O`gayligi uchun berkitib yurganmiding?
- Ha dugonajon faqat hechkimga aytma ho`p.
- Voy pismig`ee shundo qarindoshing bor ekanu... Ha mayli keyin gaplashamiz. -dedida Umida yolg`iz o`zi yotoqxonaga ketdi.

Dugonasini aldashga aldadiyu ammo, o`zi o`ylanib qoldi. Bu gap rektirni qulog`iga yetib borsa, uyalib qolmasmikinman deb.

Rektir chiqib keldi, Olimini ko`rgach mashinasiga ishora qildi.
- Qani mashinaga o`tir.
Mashinaga o`tirishdi, rektir har doyim ketadigan tomonga emas, mutloqo boshqa tarafga rulni burdi.
- Kechirasiz domla!
- Domla demasdan Sobit aka deyaqol, ahir institutda emasmiz-ku.
- Sobit aka, adashmasam uyiz boshqa tarafda edi?
- Kivartiram bor. -dedi ammo Olima sal tashvishga tushayotganini sezdi. -Nozik mehmon bo`lsa yaxshi kutib olishimiz kerakda. -dedi.
- Ha...
- Avval bozarga tushamiz! -dedi Sobit...
* * * * *

Sabit qo`lida sumka ko`tarib ikkinchi qavatga ko`tarilib borardi. Uning ortidan Olima ham.
Eshikni ochgach, ichkariga ishora qildi.
- Qani marhamat ichkari kir.
Olima ichkariga kirar ekan, atrofga bir qarab oldi. Juda chiroyli, dit bilan jixozlangan. Ikki xonali kivartira.
- Kulbayi-vayronam yoqdimi?
- Ha!
- Kiyimlaringni mana-bu xonada alishtirib olishing mumkun. -Sobit yotoqxonani ko`rsatib, o`zi oshxonaga o`tdi.
Olima sumkasi, engnidagi kastumchasini o`sha yerga qo`yib qaytib chiqdi.
- Mana-bu fartuk, mana pichiq, ana qozon. San oshni boshlayver man narigi xonada dasturxon tuzayman.
- Qo`yavering o`zim Sobit aka!
- Bekor o`tirgandan ko`ra, san buni o`ylama oshni boshla. -dedi va oshxonadan chiqib ketdi...

Oradan ancha vaqt o`tgach, Olima oshxodan chiqdi. Narigi xonada, ikki kishilik chiroyli dasturxon tuzalgan. Sobit esa telvizirga tikilgancha, aroq ichib o`tirar edi.
- Sobit aka!
- Ha...
- Osh bo`ldi, mehmoningiz kelmadiku?
- Telifon qildi, bugun kelolmas ekan!
- Iyaa... Unda man ketsam maylimi?
- Qayoqqa?
- Yotoqxonaga.
- Oshni o`zim yeymanmi! -deb Olima tarafga bir qarab qo`ydi. - Saniyam qorning ochgandur?
- Yo`q to`qman.

• Zo'rlashlarTaqdirYigitdan
← Madina (by Kemosabe13)2.(qisim)Jinoyatga yetaglagan nomus →
Mavzuga aloqador
  Яндекс.Метрика   #
ehtirosli.ru секс хикоялар, seks hikoyalar, sex hikoyalar, секс хикоя, seks hikoya, ehtirosli hikoyalar, erotik hikoyalar, sex hikoya, эҳтиросли ҳикоялар, эротик хикоялар, extirosli hikoyalar, эхтиросли хикоялар, sekis hikoyalar, xxx hikoyalar, seks xikoyalar, эро хикоя, инцест хикоялар, порно хикоялар, erotic hikoyalar, рассказы, порно рассказы, секс рассказы, читать рассказы, читаем рассказы, рассказ служанки, инцест рассказы, еротические рассказы